It’s all about the ̶m̶o̶n̶e̶y̶ LOVE

It’s all about the ̶m̶o̶n̶e̶y̶ LOVE

Vandaag wil ik jullie mee nemen naar een kwetsbaar deel van mijn herinneringen. Iets waar ik al een hele tijd mee bezig ben. Namelijk mezelf helen, mezelf de liefde geven om er te mogen zijn met alles erop en eraan. Dat ik mezelf mag laten zien zoals ik ben en dat ik het waard ben, ook nu als moeder, juist nu als moeder en vrouw van. Juist met de titels die ik met zoveel dankbaarheid draag maar waarin ik mezelf niet mag vergeten. Want ik ben naast die titels mezelf, Dyonne en ik mag er zijn!

Deze kwetsbaarheid wil ik delen zodat jij kan zien dat je niet de enige bent en dat jij er mag zijn! Dat we het waard zijn en dat we ons licht op deze aarde mogen laten schijnen en dat onze titels die we met trots en dankbaarheid dragen daar prima naast kunnen of met kunnen.

Afgelopen dagen ben ik vooral bezig met het stukje money mindset en de blokkades die daar bij horen. Tijdens mijn coach gesprek en eigenlijk al eerder kwam ik tot de conclusie dat ik geen geld blokkades heb. Geld is in dit leven niet het probleem als ik mezelf ga waarderen om wie ik ben zal geld mij tot mij komen. Dit heeft het eigenlijk al mijn hele leven gedaan. Geld is altijd naar mij toe gekomen zonder extreem veel moeite en het kwam altijd maar dan ook altijd weer goed tot de blokkades.

Gelukkig weet ik dat elke trigger nuttig is om weer verder te kunnen groeien. Wat er in het verleden gebeurt is helpt mij nu in het hier en nu om te kunnen groeien. Dankbaar ben ik voor deze triggers en dankbaar voor de mensen die de triggers hebben veroorzaakt. Ja, ze hebben mij pijn gedaan en ja, ze hebben mij het gevoel gegeven dat ik het niet waard ben of dat ik dom ben en ja, ik heb er veel verdriet om gehad. En ja, daar ga ik nu allemaal weer door heen, puur om mijn innerlijk kind de erkenning en liefde te geven die ze toen nodig had. Dat voelt zwaar, heel zwaar maar tegelijk ook bevrijdend en verademend. Dat ik deze zwaarte zijn met mijn innerlijk kind van mij af mag gooien voelt aan als vrijheid. Vrij van de negatieve gedachtes, vrij van de nare gevoelens, vrij van de mening van andere.

Vanmorgen was het weer tijd om in verbinding te komen met mijn innerlijk kind. Met je innerlijke kind wordt bedoeld je gevoelige, pure, creatieve en speelse kant; de eigenschappen waar je mee ter wereld komt als kind, en die er gaandeweg in je leven steeds minder mogen zijn. Als kind ben je gewond geraakt. Deze wonden, pijnen, trauma’s, teleurstellingen, ze zijn allemaal opgeslagen in je onderbewuste. Vanuit dat gewonde kind leef jij je leven als volwassene.

Ik vind het voor mezelf heel belangrijk om in verbinding te komen met mijn innerlijk kind om haar te voelen, te erkennen, liefde te geven, naar haar luisteren en ons te helen.

Door een geleide meditatie kwam ik in verbinding met haar en ze was heen en weer aan het schommelen. Ik kreeg het beeld van haar ook niet scherp. Gelukkig kon ik het laten gebeuren maar ik kreeg wel een raar gevoel in mijn hoofd. Ik voel haar heel sterk in mijn buik en keel. Mijn buik draaide rond en mijn keel werd strak getrokken.

Na een tijdje kwam ze tegenover mij zitten en vroeg ik haar hoe het met haar ging en ze zei tegen mij dat het gaat wel en voelde ik dat ze liefde nodig had.

De  volgende vraag was hoe zou het voor jou zijn als je zou krijgen wat je nodig hebt, hoe zou jij je dan voelen?

Na die vraag brak gelijk het circus uit, ze begon te dansen, te springen en heel blij te zijn. Vanuit liefde en het licht kunnen leven, gewoon ons zelf zijn zonder blokkades dat is een feest. Leven vanuit liefde voor ons zelf en vanuit het licht. Onszelf waarderen om wie we zijn en ik weet zeker dat gaat ons, dat gaat jou ook lukken!

Dat gevoel dat was heerlijk, een heel vrij gevoel, mezelf waarderen, mezelf liefhebbend, het was zo verademend en een gelukkig gevoel.

Daarna door naar de volgende vraag aan mijn innerlijk kind, wat kan ik voor jou betekenen?

Dit antwoord kreeg ik terug; er voor mij zijn met jouw liefde en knuffels. Dat jij de tijd neemt om ons te helen is liefde voor mij. Na deze verbinding even lekker alles van ons afschudden vind ik ook heel fijn.

Direct voelde ik dat we in contact mochten blijven na het einde van de geleide mediatie.
We gingen ook gelijk een stuk dieper.

Ik kreeg gelijk een beeld te zien over een situatie waarin iemand tegen mij zei “dat ik niet met geld om kan gaan”. Ik was toen denk ik een jaar of 12 was en de Euro was er net. Met deze blokkade ben ik al een tijdje aan het helen en dit voelde als het laatste stukje. Verbinden met mijn innerlijk kind en kijken wat zij nog nodig had om dit te kunnen helen. Dit was vooral erkenning, dat het ons verdriet heeft gedaan en dat we ons dom voelde en we ons zelf niet waardeerde. Ondanks dat we ons ook heel goed beseffen dat het vanuit liefde in gezegd en dat we deze trigger nu nodig hebben om te kunnen groeien. Maar naast dankbaar zijn mogen alle emoties er zijn en erkenning krijgen.

Snel daarna ging het beeld heel snel verder naar een situatie bij iemand thuis na een korfbal wedstrijd en we zouden hier een hapje gaan eten. Op een gegeven moment gingen een aantal personen mij confronteren dat ik geen besef heb van geld ect. Ook daarin mocht ik mijn innerlijk kind weer de erkenning geven dat ze zich heel verdrietig en gekwetst voelde plus dat ze zich zelf niet waardeerde om wie ze was. Ondanks dat deze trigger vanuit bescherming kwam omdat hun de “boze” wereld van het geld al kende.

Maar in die situatie bleef ik maar hangen bij één persoon en vroeg ik aan mijn innerlijk kind of ze ergens anders behoefte aan had dan mijn erkenning en mijn liefde. Het ging niet meer over de situatie daarvoor dat was allemaal oké maar er kwam een andere wond naar boven en die wond ligt bij de gene waar ik bleef hangen.

Toen dat duidelijk was brak ze open en stortte ze in. Lang verhaal iets minder lang de conclusie was dat ze zich mega onveilig heeft gevoeld bij die gene en niet alle daar maar ook onveilig thuis, op de basisschool en op de middelbare school. Dat onveilige gevoel ging door mijn hele lichaam, ik voelde dat mijn innerlijk kind onwijs heftig huilde maar zelf huilde ik niet. Dit was overigens een mega gek gevoel maar het was ook goed. Ik gaf mijn innerlijk kind de ruimte en erkenning Huil maar lekker, huil alle onveiligheid er maar uit, huil alle stress eruit, alle nare dingen, huil maar, ik ben hier bij jou, bij mij ben je veilig.

Dat ging even zo door en ik voelde haar steeds rustiger worden en ook vrijer en lichter. Ik stelde haar de vraag; deze wonden zitten diep klopt dat? Ja, dat klopte antwoorde ze. Daarna ga ik aan; vind je het goed als ik je nu in mijn hart plaats zodat je daar weer op kan laden en kan gaan zwemmen in liefde en dat we de wonden stukje bij beetje gaan helen?

Dat vond ze heel fijn en we sloten af in liefde en daarna kwam ik weer terug naar het hier en nu en heb ik alles van mij af geschud. Buiten adem viel ik op bed en voelde ik mijn lichter en vol met zuivere liefde.

Het stukje dat ik mij onveilig voelde speelde rond mijn 16, 17de levensjaar en duurde tot ongeveer mijn 23ste levensjaar. Toen kwam ik Daan tegen, mijn man. Mijn zielsverwant, mijn alles. Hij heeft er voor gezorgd dat ik mij weer veilig ging voelen en geeft mij nu alle ruimte die ik nodig heb om mezelf te helen. Hij luistert naar mij ook al begrijpt hij niet alles maar juist het luisteren en zijn liefde is voor mij alles wat ik nodig heb om mezelf weer liefde te kunnen gaan hebben. Mezelf te zijn, voor mezelf opkomen en mezelf te gaan waarden om wie ik ben!

Ik heb expres alle namen weg gelaten omdat dit mijn proces is, mijn triggers en ik wil niemand pijn doen met mijn groei. Voel jij je toch getriggerd door mijn verhaal weet dan dat ik vanuit liefde dankbaar ben voor jou/jullie ondanks de pijn.


Bedankt voor je tijd om dit te lezen!

In liefde x Dyonne

One Response

  1. Reactie van Monique Vlasblom-Wieser

    Mooi geschreven lieverd! <3 Trots op jou en op jou als kind!

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *